Home > Articles by: beheerder

Berin Tory, tweelingzus van Wolke, is helaas overleden. In augustus 2019 was ze nog met haar zus door de CT-scan gehaald, uit voorzorg gezien haar respectabele leeftijd van 27 jaar. Toen was zichtbaar dat beide beren  spondylose (een vorm van artrose) hadden. Spondylose is een chronische aandoening van de wervelkolom waarbij de wervels en de tussenwervelschijven aangetast raken. Deze slijtage leidt uiteindelijk tot de vorming van botwoekeringen tussen de ruggenwervels en kan stijfheid en veel pijn veroorzaken. Deze aandoening die regelmatig voorkomt bij oudere beren in gevangenschap, is onomkeerbaar. Tory raakte een week geleden verlamd van haar middel naar beneden. Ze kreeg pijnstillers maar reageerde nauwelijks op de medicatie. Met pijn in ons hart is besloten om Tory in te laten slapen.

Eén van de drie
De drieling Axel, Wolke en Tory werd begin 1993 geboren in een Duits dierenpark. Helaas was de geboorte van de bruine berendrieling niet echt gewenst en konden de drie jonge beertjes wegens plaatsgebrek niet in het dierenpark blijven. Ze werden uiteindelijk aan een rondreizend circus meegegeven waar de drieling in erbarmelijke omstandigheden terechtkwam. Weggestopt in een muffe, donkere circuswagen in een veel te kleine kooi, kon de berendrieling zich amper bewegen. Alleen tijdens de circusvoorstellingen mocht het drietal even hun kooi verlaten om de aangeleerde kunstjes aan het publiek te vertonen. Een Duitse dierenbeschermer trok zich het lot van de drie erg aan en uiteindelijk werd contact gelegd met Het Berenbos. In sterk vermagerde toestand kwamen ze hier op 21 november 1994 aan. Sindsdien kon de berendrieling zich uitleven in het twee hectare grote bos, waar ze hun ellendige verleden voorgoed achter zich hebben gelaten. Na een aantal mooie, zorgeloze jaren in Het Berenbos overleed broer Axel in maart 2002 onverwacht. De beide zusjes Wolke en Tory moesten het sinds die tijd zonder hun broertje Axel stellen, maar waren een bekend en door de andere beren soms gevreesd duo in Het Berenbos. We zijn verdrietig, maar tegelijkertijd blij dat Tory zo lang van haar bere-leven in Het Berenbos heeft mogen genieten.

 

 

Wil je laten weten dat je de beren steunt, ga dan net zoals de beren in winterslaap. Voor 1 nachtje maar, niet de hele winter. Haal je slaapzak van zolder en als je durft slaap 28 november buiten in de tuin en laat je sponsoren met deze beresterke actie! Heb je geen tuin, dan mag je ook een hol bouwen in je slaapkamer. Willen we wel foto’s van zien natuurlijk! Vraag je familie, vrienden, opa’s en oma’s om je te sponsoren en ontvang leuke goodies voor jouw actie. Check de site www.beregoeieloop.nl en meld je aan!

http://www.bearsinmind.org/Uploaded_files/Zelf/HELIDD_promo2020.mp4

Sinds het einde van de vorige serie is er veel gebeurd in de dierentuin. Ook dit gloednieuwe seizoen belooft weer veel hartverwarmende avonturen met soms een bikkelharde strijd, maar tevens opbloeiende relaties en nieuw leven.

In aflevering 1 begint beer Mincho in Het Berenbos ook aan een nieuw leven: na een gezondheidstest krijgt hij ‘een duwtje in de rug’ waardoor hij leert zich als een echte beer te gedragen. Ook reuzenpanda’s Wu Wen en Xing Ya en hun jong schitteren als de grote sterren van de dierentuin. Hun verhaal, van paring tot dracht tot geboorte en kraamholtijd, is een belangrijk onderdeel van de tweede serie van Het echte leven in de dierentuin. Maar er is achter de schermen, ’s nachts en in verborgen hoekjes nog veel meer dierenleven te bewonderen. Het vaak wonderlijke en verrassende gedrag wordt dag en nacht vastgelegd met talloze verborgen camera’s om te laten zien wat zich allemaal afspeelt in de dierentuin.

De makers zijn er technisch in geslaagd om de kijker dit seizoen een nog beter kijkje achter de schermen te gunnen. “We vertellen wekelijks in de serie wat zich achter de schermen afspeelt en werken dagelijks aan soortbehoud, natuurbescherming en wetenschappelijk onderzoek.” Het Echte Leven in de Dierentuin is een coproductie van de NTR en ICP en wordt mede mogelijk gemaakt door stichting Bears in Mind.

Uitzending: wekelijks, vanaf zaterdag 6 juni t/m 11 juli, om 20.30 uur op NPO1.

Zoals verwacht gaat het Berefeest van 31 mei niet door vanwege de maatregelen rondom het coronavirus. Dat vinden wij ook erg spijtig, maar we hebben natuurlijk wel begrip voor deze maatregelen en we hopen op deze manier toch ook een steentje bij te kunnen dragen aan het gezond houden van iedereen.

 

Met Berekrant 104 hebben donateurs van Bears in Mind unieke vouchercodes ontvangen (geprint op de adresdrager van de Berekrant). De unieke codes die hiervoor uitgegeven zijn, waren voor de geselecteerde data; 18 april, 31 mei en 4 juli. Vanwege de coronamaatregelen die afgelopen tijd genomen zijn, zijn deze codes niet meer geldig voor die data.

 

Maar, we hebben een alternatief! De vouchercodes die we verstuurd hebben, zijn ter compensatie geldig voor alle door-de-weekse dagen in de maanden juni en juli!

Hierdoor kan Ouwehands Dierenpark de bezoekersaantallen spreiden, wat noodzakelijk is conform de richtlijnen gesteld door het RIVM.

 

Let wel op, het kan zijn dat die dag “vol” is omdat het maximum aantal is bereikt. Reserveer dus tijdig! Vergeet niet een tijdslot te reserveren op de dag dat je wil gaan, via de site van Ouwehand: www.ouwehand.nl

 

Heeft u zich nog niet geabonneerd op onze nieuwsbrief? Dat kunt u doen door links onderin op de HOME pagina op de aanmeldknop te klikken. Hier kunt u zich aanmelden voor de nieuwsbrief. Schrijf u in en wordt maandelijks op de hoogte gehouden van de laatste berenieuwtjes!

Bears in Mind krijgt naar aanleiding van de uitzending op RTL van afgelopen dinsdag 14 januari veel vragen, met name of we deze beren in nood kunnen opvangen. We zijn op de hoogte van de situatie met betrekking tot de 30 beren die mogelijk gedood zouden worden door hun eigenaar in Oekraïne. We hebben nauw contact met partners in Oekraïne en in Rusland, die ons op de hoogte houden van de laatste ontwikkelingen. Het lijkt erop dat de eigenaar de beren voorlopig niet zal doden. Naar verwachting gaat hij later in februari een persconferentie geven.

Eén van de belangrijke taken die Bears in Mind uitvoert, is het verbeteren van de situatie van beren in gevangenschap. Met name in Europa. We krijgen veel meldingen over berenleed via ons meldingsplatform https://www.bearalert.org/, van met name toeristen. Hier houden we bij welke beren waar zitten en onder welke omstandigheden. Als het mogelijk is bieden we hulp, zoals advies over het verbeteren van het verblijf, voeding of veterinaire zorg. Sommige beren worden gered en herplaatst. Ons Berenbos zit helaas meestal vol, evenals de meeste berenverblijven in Europese dierentuinen of opvangcentra. We hebben een wachtlijst van meer dan 100 beren die dringend een nieuw thuis nodig hebben; van beren in Spanje, Bosnië, Kroatië, Italië, Duitsland tot Georgië en Azerbeidzjan. Dit zijn veelal schrijnende gevallen. Helaas komt er maar zelden een plekje vrij, laat staan voor 30 Oekraïense beren tegelijk! Daar zou in theorie een heel nieuw opvangcentrum voor gebouwd moeten worden. We zullen dus op andere manieren in deze zaak moeten bemiddelen.

We houden jullie op de hoogte; als er nieuws is zal dit direct gemeld worden.

In april van dit jaar werd Bears in Mind benaderd door een groot bouwbedrijf. Tijdens werkzaamheden aan een oliepijpleiding was per ongeluk een moederbeer met twee jongen verstoord, waarna de moeder er vandoor was gegaan. Op aanraden van Bears in Mind is een provisorisch verblijf gebouwd. Het was cruciaal dat de jongen absoluut geen contact hadden met mensen zodat de beertjes later konden worden uitgezet in het wild. De enige faciliteit in Europa waar dit kan is het weesberen rehabilitatiestation in Roemenië. Om een kans te maken op een succesvolle rehabilitatie zouden de weesjes voor half juli moeten aankomen. Daarna zou het niet meer mogelijk zijn om ze voor te bereiden op een leven in het wild, gezien hun leeftijd en de problemen die dit zou kunnen geven in de bestaande groep weesberen. Helaas slaagde de Roemeense overheid er niet in de papieren voor het transport op tijd klaar te hebben. Heel triest want nu zouden ze hun leven in gevangenschap moeten doorbrengen. Er moest snel een oplossing komen want in Albanië groeiden de twee uit hun verblijf en wist men niet goed meer wat ze ermee aanmoesten.

Met het vertrek van de drie Litouwse beren kwam er weer ruimte vrij in België. Hierdoor konden de twee Albanese beertjes half november verhuizen naar het Belgische opvangcentrum. Het transport is spoedig verlopen en de twee beertjes doen het geweldig. In de tussentijd is er nog een Bear Alert melding binnen gekomen van een jong beertje in Rusland, met exact dezelfde leeftijd als de twee Albanese beertjes. We zijn nu bezig om dit beertje ook tegen het einde van het jaar naar België te krijgen. Jonge beren zijn heel goed bij elkaar te houden, en het zou in dit geval een perfecte oplossing zijn.

Vlak voor Kerstmis 2018 werden drie Litouwse bruine beren (twee zussen en hun broer) uit hun benarde situatie gered door Bears in Mind, het team van Natuurhulpcentrum en de lokale partners in Litouwen. Na een lange reis kwamen ze veilig in het opvangcentrum in België aan, waar ze tot 10 oktober mochten verblijven. De bijna tien maanden van intensieve zorg door de Belgische collega’s had de beren goed gedaan! Ze waren in geweldige fysieke conditie en konden de lange reis naar hun uiteindelijke nieuwe thuis beginnen: Wild Ireland! Een opvangcentrum voor inheemse soorten en soorten die ooit op het Ierse eiland geleefd hebben zoals wolf, lynx en beer.

Aankomst
Koen Cuyten van Bears in Mind was vooruit gereisd, om de laatste zaken door te nemen met de nieuwe eigenaar. Na een reis van 24 uur kwamen de drie beren in Wild Ireland aan, vergezeld door drie medewerkers van Natuurhulpcentrum. Tijdens de reis  waren de beren heel rustig gebleven, zoals ook het jaar ervoor tijdens de lange reis van Litouwen naar België. Alleen het mannetje liet bij aankomst weten dat hij toch echt graag uit de kooi wilde. Het was voor de nieuwe eigenaar en zijn vrouw een droom die uitkwam en een historisch moment: de bruine beer die na 3.000 jaar weer terug is op Ierse bodem!

Hereniging
De beren konden in hun binnenverblijven bijkomen van de inspanningen. Ze genoten van de ruimte, het lekkers en zaagsel om in te rollen. Hoewel de beren zich in een compleet nieuwe omgeving bevonden, met nieuwe geuren en geluiden, waren ze bijzonder relaxt. Maar we zagen ook vrij snel dat ze elkaar weer wilden zien. Ze maakten geluiden naar elkaar en probeerden elkaars geur op te snuiven. Daarom werd besloten om de broer en zussen na korte tijd al bij elkaar te laten. Ze waren blij elkaar weer te zien; ze besnuffelden elkaar en maakten  veel lichamelijk contact, waarbij ze tevreden geluidjes maakten. Prachtig om te zien!

Naar buiten
Twee dagen later was het tijd om de drie voor het eerst in hun grote buitenverblijf te laten. Omdat ze uit België kwamen en in uitstekende gezondheid waren, was het niet nodig ze langere tijd binnen te houden en te monitoren. Ze moesten natuurlijk wel stap voor stap wennen aan hun nieuwe omgeving en alles wat daarbij komt kijken. Eenmaal buiten hebben de beren urenlang rondgerend, in het water gespeeld (ze hebben voor het eerst in hun leven gezwommen en genoten er zichtbaar van!) en met elkaar geworsteld. Wat een feest voor het oog en voor ons een duidelijk signaal dat deze reddingsoperatie geslaagd is!

Voor het eerst sinds beer Bruno in 2006, is er weer een beer waargenomen in Bayern. Nadat er in Oostenrijk ook al sporen waren gesignaleerd, is er nu een foto van de beer in Duitsland: Een cameraval in de omgeving van Garmisch-Partenkirchen heeft voor het eerst sinds 13 jaar een beer gefotografeerd. Dat heeft het bayerische Landesamt für Umwelt (LfU) op woensdag 23 oktober gemeld.

“De beer gedraagt zich erg schuw en onopvallend”, aldus de woordvoeder van de overheid. De Beierse Minister van Milieu Thorsten Glauber voegde daar aan toe: “Bayern heeft een managementplan en is dus op deze situatie voorbereid.” Het is nog niet officieel bevestigd dat het om dezelfde beer gaat die in het Oostenrijkse Tirol opdook , maar die kans is zeer groot. De beer heeft dan in drie weken tijd 100 kilometer afgelegd door toeristisch gebied, zonder te zijn waargenomen. Wat dat betreft gedraagt de beer zich voorbeeldig.

De dichts bijzijnde populatie beren bevindt zich in het Italiaanse Trentino, op ongeveer 120 kilometer afstand. Hier leven ongeveer 60 bruine beren. Ook in het verder gelegen drielandenpunt van Slovenië, Italië en Oostenrijk leven beren. Naar alle waarschijnlijkheid is deze beer net als Bruno uit Trentino afkomstig.

Bruine beer Bruno was in 2006 de eerste beer die voet zette in Duitsland. De laatste keer dat dat gebeurde was 170 jaar geleden. Wekenlang probeerde de overheid de streng beschermde beer Bruno te vangen, die zich aan schapen vergreep, bijenkolonies plunderde en zelfs door dorpen liep. Uiteindelijk werd de ‘probleembeer’ in het bayerische Rotwandgebied neergeschoten. Tegenwoordig staat een opgezette versie van Bruno in het ‘Mensch und Natur’ museum in Slot Nymphenburg.

Dit jaar vond het Berefeest van Bears in Mind opnieuw plaats tijdens een zonovergoten dag met tropische temperaturen. Het hield de vele berenfans niet tegen, en in groten getale kwamen ze genieten van alle activiteiten in en rond Het Berenbos.

Het thema dit jaar was ‘Beren en bijen’, en in Karpatica kon al direct een bijenhotel worden gebouwd. In korte tijd werd een bloempot met behulp van leem, bamboe stengels, wat blaadjes en een simpel stukje touw omgetoverd tot een bijenoase. In de burcht kon men éénjarige akkerbloemen kopen om de wilde bijen te helpen, en er was een fantastische stand van kwekerij De Bolderik met de meest uiteenlopende biologisch gekweekte zaden. Daarnaast gaf imker Cor Vernooij uitleg over het leven van de honingbij. Vele bezoekers luisterden gebiologeerd naar de enthousiaste verhalen van Cor en kochten ook een potje honing.

Bears in Mind gaf informatie over het project ‘The Bears and the bees’, waarmee bijenkolonies in Slowakije worden beschermd tegen de beren, en de lokale bevolking begrip leert op te brengen voor de beren.

Om 15:00 uur was het tijd voor het voeren van de zelfgemaakte berenhapjes. Een heel team dierverzorgers, onder leiding van TV-persoonlijkheid Dorine, begeleidde alle kinderen naar de brug van Het Berenbos. Daar werden alle met honing, pindakaas en zaadjes gevulde dennenappels aan de beren gevoerd. Vooral Björna zat vol ongeduld te wachten tot ze de honing van de dennenappels kon likken.

Spindoctor Spitsmuis maakte iedereen enthousiast met de grote ‘Beren en Bijen Quiz’. En daar kon je nog wat van leren ook! Verder kochten veel mensen prachtige knuffels en andere producten waarmee de beren direct gesteund werden. De bekende Berebroodjes van bakker Van Ledden van Bakkerij ’t Haverland uit Veenendaal waren er ook weer. Elk jaar maakt de bakker deze overheerlijke broodjes, en dit keer deed hij dat zelfs in zijn vakantie!

De spelletjes zoals het ringwerpen waren drukbezet, en er werden flink wat buttons gemaakt. En hoewel de temperatuur ’s middags boven de 30 graden uitkwam, liepen ook de Fursuiters door Het Berenbos. Vele mensen gingen met deze zachte vrienden op de foto. Om het af te ronden kon je ook nog prachtig geschminkt worden.

Wij danken iedereen die aan dit Berefeest heeft meegewerkt, het was een beregezellige dag!

[Slideshow-berefeest2019augustus]

Beer Keta is in juni 2015 gered uit het voormalig fokstation voor de jacht in Bulgarije, Kormisosh. Een leven onder erbarmelijke omstandigheden in een betonnen hel. Samen met Mincho is ze in 2015 naar Het Berenbos gekomen waar ze in de semi-natuurlijke omgeving rustig en zorgeloos verder kon leven.

In de jaren in Het Berenbos is ze een rustige beer gebleven die dol is op vlees; ze kon niet wachten tot haar verzorgers kwamen met haar favoriete kostje. Ook op de potten honing die adoptie-ouder mevrouw Vis meenam was ze dol. Vanwege haar getraumatiseerde verleden voelde ze zich het meest veilig in haar eigen stukje bos, in de buurt van het binnenverblijf achterin Het Berenbos.

Keta is begin augustus medisch onderzocht en de scans lieten veel artrose en botdegenatie in de nekregio zien en daarnaast een bijna verdwenen tussenwervelschijf in de ruggengraat. Deze aandoeningen veroorzaken veel pijn en zijn niet te genezen. Om haar een verdere lijdensweg te besparen is de beslissing genomen om Keta vredig in te laten slapen.

Keta heeft nog mogen schitteren in de televisieserie “Het echte leven in de dierentuin” van NPO1 en we zijn blij dat we haar een rustig pensioen in Het Berenbos hebben kunnen geven.

Zij heeft de respectabele leeftijd bereikt van 31 jaar.