De Amerikaanse zwarte beer (Ursus americanus) is een uitzonderlijk aanpasbare soort. Hij leeft in een groot deel van Noord-Amerika, van Alaska tot centraal Mexico, en komt voor in uiteenlopende omgevingen, van gematigde loofbossen tot de Arctische toendra in het noorden en subtropische bossen in het zuiden. Ook in de buurt van menselijke nederzettingen en landbouwgebieden kan hij overleven, zolang er dicht struikgewas in de buurt is om zich te verschuilen.
Hoewel hun bossen vaak een overvloed aan voedsel bieden, dwalen ze soms buiten hun natuurlijke habitat op zoek naar gebieden met extra voedsel, dat ze met hun uitzonderlijk scherpe reukzin kunnen opsporen. Ze trekken rivieren en wegen over, afhankelijk van de seizoensgebonden beschikbaarheid van voedsel.
Dieet
De Amerikaanse zwarte beer is een opportunistische alleseter. In het vroege voorjaar, net na het verlaten van hun hol, voeden ze zich met verse, eiwitrijke grassen en kruiden. Later in het seizoen zoeken ze de vruchtbare rivierdalgebieden op en eten ze wat beschikbaar is in struikgebieden langs de oevers.
In de zomer verkiezen ze de rand van loofbossen en open plekken, die zowel voedsel als schaduwrijke rustplaatsen bieden. Af en toe jagen ze op jonge hoefdieren, zoals kalfjes van herten. In het vroege najaar richten ze zich op voedingsrijke harde mast zoals hazelnoten, kastanjes, beukennootjes, eikels en dennenpitten. Waar deze schaarser zijn, eten ze bessen en ander zacht fruit, zodat ze voldoende vetreserves kunnen aanleggen voor hun winterslaap. Hun dieet bestaat verder uit een breed scala aan planten, zoals wilde selderij, paardenbloem, verse grassen, bessen, vruchten, noten en landbouwgewassen. Ze eten ook dierlijk voedsel, waaronder insecten, kleine zoogdieren, vissen, vogels, eieren en reptielen. De meeste Amerikaanse zwarte beren gaan in winterslaap, maar sommige zuidelijke populaties hebben geen winterslaap omdat de winters er mild zijn en er voldoende voedsel is. Wanneer hij van zijn winterslaap geniet doet hij dat het liefst in een holle boom, een grot, onder grote stenen of onder een omgevallen boom.
Sociaal gedrag
Net zoals de meeste andere beren is deze soort een solitair dier. Hij leeft veelal alleen, met uitzondering van vrouwtjes die hun jongen bij zich houden. Op plaatsen waar voedsel in overvloed is kome de beren vaak bij elkaar.
Wist je dat?
Wist je dat Amerikaanse zwarte beren uitstekende zwemmers zijn en vaardig in het klimmen van bomen om aan roofdieren te ontsnappen, om te rusten of om knoppen of vruchten te eten?
Status
Er zijn nog ongeveer 850.000 – 950.000 Amerikaanse zwarte beren in het wild. Bedreigingen voor hun voortbestaan zijn de vernietiging van hun natuurlijke leefgebied en de illegale jacht. Maar de populatie is redelijk stabiel en neemt op sommige plaatsen, zoals in nationale parken, zelfs toe. De IUCN-status van de Amerikaanse zwarte beer is ‘veilig’. Toch zijn er populaties in het oosten van Amerika die worden bedreigd.