Aziatische zwarte beer

Aziatische zwarte beer

Het verspreidingsgebied van de Aziatische zwarte beer (ook wel kraagbeer genoemd) strekt zich uit van Noord-Iran tot Zuidoost-Azië, Japan en op de Himalaya tot ongeveer 4000 meter hoogte. De kraagbeer leeft in bosrijke, bergachtige gebieden en in de winter trekken ze naar de lager gelegen gebieden. Hij dankt zijn naam aan de ruige, lange haren in de nek, op de schouders en aan de zijkanten van de hals. De aziatische zwarte beer heeft een ronde kop met opvallende grote en bewegelijke oren, die ver uiteen staan. De langharige vacht is meestal gitzwart, soms donkerbruin. Op zijn borst zit een witgele 'maan'.

Dieet
Een kraagbeer eet voornamelijk plantaardig voedsel zoals knollen, eikels, granen, vruchten, bessen, wortels, noten. Maar de Aziatische zwarte beer eet ook wel zoogdieren, zoals een schaap of een geit.

Winterrust
De kraagbeer is in de winter gedurende enkele maanden niet actief. Drachtige vrouwtjes en beren in koudere gebieden gaan in winterrust.

Sociaal gedrag
De kraagbeer leeft voornamelijk solitair, behalve tijdens de paartijd. Een kraagbeer is naar zijn soortgenoten niet snel agressief. Er is over de kraagbeer in het wild nog niet veel bekend.

Status
Volgens de IUCN-status is de kraagbeer ‘Kwetsbaar’. De kraagbeer populatie wordt voornamelijk bedreigd door de jacht omwille van zijn lichaamsdelen (gal!) en het verlies van zijn leefgebied door habitatvernietiging. Dit brengt ze steeds dichter bij de mens. Daarbij neemt de landbouw toe, wat resulteert in mens-beer conflicten. Ze eten soms vee en het aantal gevallen waarbij mensen gewond raken na contact met een beer neemt ook toe.

Factsheet Aziatische zwarte beer (Ursus thibetanus)