Verslag Berefeest

Door Mirjam de Leon (Foto's: Frank Hooghiemstra)Alertis Berefeest

"De opwinding was te voelen op het moment dat je Het Berenbos in kwam lopen. Het was zover, het was de Dag van de Beer. Duuk en Diesel liepen opgewonden heen en weer, terwijl Mascha en Igor een beetje aan de rand bleven, achterin bij het vertrouwde huisje. De wolven probeerden ook hun opwinding te botvieren door Dadon en Wolke te plagen. De oude Mackenzie had zich teruggetrokken achter het veilige hekwerk van het vroegere wolvenhuis. De hele dag waren de vrijwilligers bezig om te helpen met het bakken van de berehapjes. Een overheerlijke combinatie van rozijnen, honing, noten en pindakaas, gestapeld op een dennenappel en tussen broodjes geplet op een schoteltje van papier. De lucht hiervan verspreidde zich natuurlijk snel richting de goed ontwikkelde berenneuzen. Ze konden dan ook met moeite wachten tot het voedertijd was, vier uur.

Larissa en Dennis, twee grote lieverds uit Almere, die hun verloving kwamen vieren in Het Berenbos, werden gefeliciteerd door alle medewerkers en vrijwilligers van Alertis. Geknuffeld door de vos, de leeuw en de ijsbeer en de husky die al dansend tussen de mensenmenigte en kinderwagens door laveerden. Voor Ronja, een van de laatste Berenbosbewoners, was het een heel nieuwe ervaring. Dat feestvieren doen ze in Spanje toch heel anders, zag je haar denken. Bibi Dumon Tak, de schrijfster van het mooie boekje "Soldaat Wojtek" en ambassadeur voor Alertis, las de hele dag stukjes voor aan ademloos luisterende kinderen en vertelde over de lieve beren in andere landen. Bij de verschillende kraampjes waren hele mooie en leuke dingen te zien en te koop. Er waren glazen beertjes aan kettingen en armbanden, en felgekleurde T-shirts te koop en je kon zelf buttons maken. Natuurlijk konden de (een beetje gekke volwassen) mensen en de veel normalere kinderen zich laten schminken als beer.Alertis Berefeest

In de ochtend was het een beetje koud en het regende. De ijsberen (twee ijsberenmoeders en vier hele drukke ijsberenkinderen) vonden dat heerlijk. Iedereen weet dat ijsberen, daarom heten zo ook zo, van kou houden en daarom speelden ze de hele dag. We werden er best wel moe van. Ik moet er niet aan denken dat er de hele dag iemand in mijn neus bijt of aan mijn oren hangt. Laat staan over me heen loopt of boven op mijn hoofd springt! Maar de moeder van de twee kleinsten bleef net zo hard meespelen en vond het blijkbaar heel gezellig.

Niki had een goede positie ingenomen. Op de belangrijkste plek bij de vlonder, die waar de hele dag mensen stonden en vlak bij het water, had hij zich pontificaal vastgezet met zijn (nu al) dikke billen. Niemand kon om hem heen en alle collega Berenbosbewoners moesten dan ook met een grote boog om hem heen lopen. Hij zat goed! Als er eten werd uitgedeeld, was hij de eerste die het op kon vangen. Alertis Berefeest

Een van de rendieren in Ouwehand (die met het grootste gewei) vond het wel genoeg en nam de klikkende kuierlatten. Een paar bezorgde bezoekers zagen hem zijn dagelijkse hardlooprondje om de buitenring lopen, terwijl de arenden bezorgd vanuit de bomen naar beneden keken. Dat was ver benden hun stand, typisch iets voor zo'n rommelig viervoeterig Lapland dier, dachten zij en draaiden hun hooghartige snaveltjes om.

Aan het eind van de dag was het dan eindelijk zover en werden de berehapjes, onder begeleiding van de gidsen en verzorgers, door de makers naar de beren toe gebracht. Met grote gretigheid renden die er op af en schrokten de grootste stukken snel weg, voor hun collega bewoners het voor hun neus zouden wegkapen. Toen het meeste op was, kwamen er een paar nagenieten en likten met grote precisie de achtergebleven stukjes honing en pindakaas tussen de lobben van de dennenappels uit. Wat er met de tong niet uit te halen was, werd met de hele lange berennagels nog opgehaald. Wat hebben we genoten. Bedankt voor een hele leuke dag!"