Help Gabriella en de beren

Gabriella FredrikssonSucces in het Sun Bear Education Centre op Kalimantan
door Gabriella Fredriksson

De honingbeer, ook wel Maleise beer of sun bear genoemd, is de kleinste beersoort ter wereld. Zijn leefgebied, het tropisch regenwoud in Zuidoost-Azië, staat zwaar onder druk door houtkap. Daarnaast worden de beren gestroopt voor hun galblazen of andere lichaamsdelen. In Kalimantan probeer ik met mijn team deze geweldige beer te beschermen en bewustwording te verhogen bij de lokale bevolking.

Toen ik in 1997 begon met onderzoek in Oost-Kalimantan was er nog niets bekend over deze beersoort in zijn natuurlijke leefomgeving. Honingberen zijn klein, schuw, leven solitair, en je ziet ze zelden in het dichte oerwoud! Gelukkig kon ik behalve onderzoek naar de wilde beren ook observaties doen bij drie jonge honingberen die in beslag waren genomen en aan mij werden gegeven om later vrij te laten in het bos. Dat waren geweldig interessante jaren, waarbij we elke dag weer nieuwe dingen leerden over de ecologie van deze beer, het sociale gedrag, hun rol in het ecosysteem en nog veel meer. Hun poep werd onderzocht om te zien welke soorten fruit of insecten ze hadden gegeten. Daarnaast konden we een aantal beren volgen die we hadden uitgerust met een radiokraag, om hun activiteitenpatroon te bestuderen en uit te vinden hoe groot hun leefgebied werkelijk was.

Ondertussen werkte ik samen met de lokale overheid aan een betere bescherming van het bos. Illegale houtkap, bosbranden en stropers waren een groot probleem en aan de orde van de dag!  In 2004 vroeg de overheid of ik kon helpen om het eerste natuureducatiecentrum in Kalimantan op te zetten., In dit centrum moest de focus op de honingbeer komen te liggen, aangezien die ondertussen de mascotte van de regio was geworden. En zo begon de bouw van een prachtige natuurlijk verblijf voor de eerste vijf in beslag genomen honingberen. De meeste van deze beren hadden tijdens hun gevangenschap diverse trauma’s opgelopen; één had geen klauwen meer, een andere geen tanden, een derde was aan één oog blind, en een vierde werd binnengebracht met een staalkabel die was ingegroeid rond haar borst. Dit waren geen beren die weer uitgezet konden worden in de vrije natuur.

Educatiecentrum Kalimantan IndonesieNu zijn we alweer 13 jaar verder en hebben we zeven honingberen die samen in een groot oerwoudverblijf leven. Hoewel de honingberen enorm actief kunnen zijn en het liefst de hele dag graven, klimmen en hout bewerken om insecten te zoeken, is ons boseiland voor deze beren nog een echte oase van groen. Jaarlijks ontvangen we 75.000 lokale bezoekers die allemaal over de beren willen leren. We hebben een prachtige educatietentoonstelling gebouwd over de beren waar men de hele dag kan rondlopen. Recent hebben we ook twee nieuwe tentoonstellingen gebouwd. De eerste over alle endemische soorten die alleen op Borneo voorkomen. Met hulp van Bears in Mind hebben we begin dit jaar een nieuwe tentoonstelling over wetgeving en de illegale handel in beren en andere diersoorten in Kalimantan opgezet. Het doel is om extra bewustwording te creëren en zo de handel in deze dieren te stoppen!

Dit jaar zullen we hard moeten werken om het originele berenverblijf op te knappen, want honingberen zijn echte slopers! Nieuw laswerk, reparaties aan de vloeren in het binnenverblijf van de beren, nieuwe fruitbomen aanplanten, het vervangen van de originele elektrische bedrading van de hekwerken. Ook de loopbrug voor de bezoekers heeft onderhoud nodig. Een dergelijke klus kost natuurlijk veel geld. Wilt u ons helpen om alles voor elkaar te krijgen? Uw bijdrage helpt ons enorm!